Όσο περνάει ο καιρός, κάποιοι φόβοι μου επιβεβαιώνονται. Κατα πόσο είναι δυνατόν, να συνδέσεις την ευτυχία σου με την ευτυχία κάποιου άλλου ανθρώπου? Και αν το κάνεις, πόσο εύθραυστη είναι η δική σου ευτυχία?
Μάλλον η λέξη "εύθραυστος" είναι λίγο άστοχη. Αν συνδέσεις την ευτυχία σου πάνω στην ευτυχία ενός άλλου ανθρώπου, τότε υπάρχουν 2 καταστάσεις για την δικιά σου ευτυχία. Υπαρκτή και ανύπαρκτη.Φανταστική. Οχι και τόσο πρόσφατα έχασα τη δική μου ευκαιρία για ευτυχία. Το πήρα άσχημα.Για πολύ καιρό, χρειαζόμουν κανα μπουκάλι ρετσίνα για να κοιμηθώ. Ενα χρόνο μετά, προσπάθησα , αν όχι να εναποθέσω την ευτυχία μου αλλού, να κάνω μια νέα αρχή. Απο δικό μου κάλο στον εγκέφαλο, το μόνο που κατάφερα ήταν να πληγώσω μια γλυκύτατη κοπέλα. Και μετά, εκεί που πίστεψα οτι κατάφερα να συνδεθώ πάλι με έναν άνθρωπο, όλα "γκρεμίστηκαν"..(Ναι...μικρέ ΕΜΟ....)
Ομως όλα αυτά τα σημερινά, ουδεμία αφορμή είχαν τα περίφημα γκομενικά. Τα γκομενικά, είναι απλά μια φτηνή δικαιολογία να αιτιολογίσω το πόσο κενός νιώθω.Σήμερα, βγήκα με συμφοιτητές, και φίλους. Πήγαμε παίξαμε ένα επιτραπέζιο. Και όμως, δεν ένιωσα τη ζέστη που θα περίμενα να νιώσω. Και ξέρω πως τα παιδιά δεν κάναν κάτι. Πλέον έχω χάσει τη δυνατότητα να δέχομαι. (Συνεχίζεται...)
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου